به نام مهربانترین   

«..... استادی که می خواهد صناعت    بیاموزد ،باید بداند که هر صنعتی را نمی توان به هر شاگردی تعلیم کرد،بلکه هر کدام از شاگردان ذوق و شایستگی آموختن و فراگرفتن صناعت مخصوصی را دارد.

باید به هر کس مناسب ذوق و استعدادش صناعت آموخت،وگرنه تعلیم و تربیت نتیجه ی مطلوب نمی دهد...

....پس بنابراین استاد پیش از شروع به تعلیم ،باید طبع و قریحه ی شاگردش را بسنجد  و هوشش را بیازماید،سپس مناسب ذوق و استعدادش ،برای وی از هنر ها  و صنایع انتخاب کند و پس از آن که یکی از هنر ها  و  صناعات را برای شاگردش برگزیند از اندازه ی میل و رغبت شاگردش نسبت به آن اطلاع حاصل کند و نیز بداند که آیا ابزار و آلات کارش با او سازگار است یا نه،و آن گاه عزم خود را جزم کند.چه این تربیت با اصول حزم موافق تر، و از تضییع وقت شاگرد  دورتر می باشد.»

«اابن سینا                                                                                                                                                 

برگرفته از کتاب کار مایه معلم